Bugun...
Reklam
GELECEĞE UMUTLA BAKMAK


Necati Karaoğlu Burası Karabük
necatikaraoglu@batikaradenizekspresgazetesi.com.tr
 
 

Bu aralar hem kentimizde, hem ülkemizde, hem ülkemizi de içine alan bölgemizde hem de dünyada çok sert kırılmalar,restleşmeler yaşanıyor.

Umuyor ve diliyorum ki “ Yurtta barış, dünyada barış” diyen Atatürk’ün sözleri tez zamanda hayat bulur; şehrimizde, ülkemizde, dünyamızda barış ve huzur tesis olur.

Sözün geldiği yerde konuyla bağdaştığını düşündüğüm, dostlarımla da paylaşmak isteğimle altını çizdiğim “Geleceğe Umutla Bakmak” başlığını taşıyan bu hikâyeyi okuyalım istedim.

Bir odada dört mum sessizce yanıyordu. O denli derin bir sessizlik hüküm sürüyordu ki oda da, dört mumun birbiriyle fısıltı biçiminde yaptıkları konuşmalar bile rahatlıkla duyulabiliyordu.

“Birinci mum “Ben barışım!” dedi. Artık kimse benim ışık saçmama yardımcı olmuyor. Çevrem kan ve silah kokuyor. Kavgalar ve savaşlar, masum insanların ölümüne neden oluyor. Bu durumda yanık kalmamı isteyenler azalıyor. Artık sönmek üzereyim.” deyip sessizce ışığını söndürüp karanlığa gömüldü.

“İkinci mum: “ Ben bilgiyim!” dedi. Ama artık gerekli olduğuma inanmıyorum.Yanık kalmamın da bir değeri kalmadı. Bilenler incitiliyor. Bilgi sahipleri her geçen gün daha farklı sıkıntılarla karşılaşıyor. Özgür değilim, bilgiler özgür değil, tutsak ediliyor, cezalandırılıyor, önemsenmiyor… Cehalet ve bilgisizlik daha çok prim yapıyor, alkışlanıyor, rağbet görüyor. Bu durum beni üzüyor.” diyerek hafif bir esintiyle ışığını söndürdü.

“Üçüncü mum “Ben sevgiyim!” dedi. İnsanların yüreğinde derin izlerim var. Benimle engeller aşılır. Sıkıntılar giderilir. Ben acı vermek için değil, iyilik ve rahmet için varım. İnsanlar beni unutup, kenara itiyorlar. Kendilerine en yakın olanları bile sevmemeye başladılar. Oysaki sevgi hayatın kalbidir. İncitmeyen bir bakıştır. Kırmayan kalptir. Ancak insanlar sevgiyi unuttular. Çıkara dayalı dostluklar oluşturdular. Bu durum beni üzüyor. Artık kendimi söndürmek zorundayım.” deyip sessizce söndü.

“O sırada odaya aniden bir çocuk girdi. Üç mumun tamamen söndüğünü gördüğü vakit ağlamaya başladı. Dördüncü mum yumuşak ve yatıştırıcı sesiyle çocuğa ağlamamasını söyledi; “Korkma!” ben çevreme ışık saçtığım sürece ötekiler yeniden yanarlar. Ve onlarda çevreyi özellikleri doğrultusunda aydınlatmaya devam ederler. Çünkü ben umudum...”

Gözleri parlayan çocuk umut mumunu alıp öteki mumları teker teker yakar. Oda eski aydınlığına kavuşur.

Yeni bir günde yeniden birlikte olabilme temennilerimle esenlikler diliyorum.





YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



2 + 5 =

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
Henüz anket oluşturulmamış.
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
VİDEO GALERİ
FOTO GALERİ
GÜNDEM'DEN BAŞLIKLAR
YUKARI